fbpx
Lost your password?
Strona główna

Sprint MotoGP w Jerez de la Frontera wywołał ogromne emocje – głównie przez nietypowy manewr Marca Marqueza przy wjeździe do pit lane. Część zawodników, w tym Johann Zarco, otwarcie podważała legalność tego posunięcia. Wyjaśniamy, dlaczego sędziowie ostatecznie nie odebrali Hiszpanowi triumfu w sprincie.

Sytuacja, która zadecydowała o losach sprintu, była nietypowa – jak to często bywa w przypadku Marca Marqueza. Hiszpan, jadąc na drugim miejscu w coraz trudniejszych, deszczowych warunkach, na pięć okrążeń przed metą sprintu przewrócił się w ostatnim zakręcie. Marc, podobnie jak reszta stawki, jechał na slickach, a deszcz padał coraz mocniej. Ten błąd – paradoksalnie – ustawił go w idealnej pozycji strategicznej. Po podniesieniu motocykla Marquez nie wrócił od razu do ścigania, lecz zatrzymał się na poboczu, przepuścił wszystkich rywali i dopiero wtedy zdecydował się na zjazd do alei serwisowej.

Kluczowy był sposób, w jaki to zrobił. Marquez nie skorzystał ze standardowego wjazdu do pit lane, bo ten znajdował się przed ostatnim zakrętem, zatem Marc minął go chwilę wcześniej. Zamiast tego przeciął tor niemal prostopadle i przejechał fragment po trawie, by dostać się do wjazdu do pit lane. Na pierwszy rzut oka wyglądało to jak klasyczne „ścięcie”, ale w świetle przepisów sytuacja jest bardziej złożona.

Regulamin MotoGP jasno określa kilka kluczowych zasad: zawodnik nie może zyskać przewagi poprzez skrócenie toru, nie może stworzyć niebezpiecznej sytuacji oraz musi respektować określone linie (np. białe linie przy wyjeździe z pitów). Zgodnie z przepisami sportowymi MotoGP, zawodnik powinien korzystać wyłącznie z toru i pit lane, jednak jeśli przypadkowo opuści tor, może na niego wrócić w miejscu wskazanym przez sędziów lub w takim, które nie daje mu przewagi. Za przewagę może zostać uznane m.in. przekroczenie limitów toru lub „ścięcie” trasy.

W przypadku Marqueza żadna z tych przesłanek nie została spełniona. Nie dotknął zielonej strefy oznaczającej limity toru przy właściwym wjeździe do pit lane, nie przekroczył linii, której przekroczenie jest zabronione (dotyczy ona wyjazdu z alei, nie wjazdu), a co najważniejsze – nie zyskał realnej przewagi czasowej poprzez sam manewr. Co istotne, w notatkach dyrekcji wyścigu przed rundą jasno wskazano konieczność respektowania ciągłej białej linii po wewnętrznej stronie wjazdu i wyjazdu z pit lane – ale nie odniesiono się do zewnętrznej linii przy wjeździe, którą przeciął Marquez. Jego przewaga wynikała z idealnego momentu zmiany motocykla, a nie skrócenia dystansu.

Istotne jest również to, że po upadku nie otrzymał żadnych instrukcji od sędziów czy wirażowych, które ograniczałyby jego możliwość powrotu na tor lub do pit lane. Regulamin dopuszcza powrót na trasę lub do boksu w miejscu, które nie daje przewagi – i właśnie w tej interpretacji zmieścił się jego manewr.

Czy Marc Marquez złamał przepisy? Teoretycznie – nie. / fot. Mariusz „Smoku” Rakowski

Sam Marquez odniósł się do całej sytuacji dość bezpośrednio. Podkreślił, że działał w granicach przepisów i nie stworzył zagrożenia: „Nie wiem, przeczytajcie regulamin. Sędziowie mówią, że jeśli nie zyskujesz czasu, nie stwarzasz niebezpiecznej sytuacji i nie ścinasz zakrętu z drogi serwisowej, to wszystko jest zgodne z zasadami. Nie mam nic więcej do dodania”. Dodał też, że jego decyzja była spontaniczna: „Zatrzymałem się, przepuściłem wszystkich, żeby nie stworzyć zagrożenia, a potem po prostu pojechałem do boksu”.

Jednocześnie Marc przyznawał, że paradoksalnie – dzięki upadkowi wygrał sprint. Miał też sporo szczęścia, że jego motocykl nie zgasł, bo w myśl nowych przepisów – nie mógłby próbować odpalić go i wracać do rywalizacji. Sam zresztą nie ukrywał, jak dużą rolę odegrał przypadek: „Powiedziałbym, że to było szczęście. Miałem szczęście, że przewróciłem się w ostatnim zakręcie, bo równie dobrze mogło to się stać w pierwszym. Ostatecznie miałem szczęście, bo ten błąd wynikał z innego błędu – że nie zjechałem do boksu wcześniej”. 

Zupełnie inaczej na sprawę patrzył z kolei Johann Zarco. Francuz w wywiadzie dla francuskiego Canal+ otwarcie zakwestionował wynik sprintu, wskazując na moment decyzji Marqueza: „Dla mnie nie powinien wygrać, bo kiedy przewraca się w ostatnim zakręcie, to znaczy, że już zdecydował, że nie zjeżdża do boksu. Jeśli potem wraca do pit lane, to tak, jakby zawracał – a na torze się nie zawraca”. Zarco zwrócił też uwagę na precedens: „Jeśli nie ma za to kary, to jest to naprawdę dziwne. Ludzie powiedzą, że Marc zna przepisy lepiej niż inni, ale ja tak nie uważam. Po prostu miał dużo szczęścia”.

W praktyce kluczowa była interpretacja przepisów przez Dyrekcję Wyścigową. Marquez nie jechał „pod prąd”, nie skrócił toru w sposób klasyczny (czyli omijając fragment nitki toru w celu zysku czasowego w walce), a jego przejazd przez trawę był elementem powrotu do alei serwisowej, a nie kontynuowania wyścigu. Co więcej, zatrzymanie się i przepuszczenie stawki sprawiło, że nie uzyskał przewagi względem rywali poprzez sam manewr – wręcz przeciwnie, stracił czas.

Decydujący okazał się moment zmiany motocykla – ósme okrążenie było momentem idealnym na przesiadkę na deszczówki. Wielu rywali, którzy zjechali okrążenie później, straciło szansę na zwycięstwo – jak chociażby wcześniejszy lider Alex Marquez. Marc, jak przyznawał, początkowo zasugerował się swoim bratem i został na torze. Ostatecznie jednak obrońca tytułu mistrzowskiego wykorzystał chaos perfekcyjnie – nie pierwszy raz w swojej karierze. Pamiętacie jeszcze, co wydarzyło się rok temu przed startem wyścigu w Austin?

Dlatego mimo ogromnych kontrowersji i wizualnie „nielegalnie” wyglądającego manewru, w świetle przepisów wszystko odbyło się zgodnie z literą prawa. To jeden z tych przypadków, w których granica między sprytem a naruszeniem zasad jest ekstremalnie cienka – ale tym razem Hiszpan idealnie się w niej zmieścił.

Zdjęcia: Mariusz „Smoku” Rakowski

Przeczytaj też:

KOMENTARZE