fbpx

Kawasaki obwąchiwało się z tematem ADV od dłuższego czasu. Co prawda w ofercie był kiedyś model KLE 500 produkowany z przerwami od 1991 do 2007, ale było to dawno. Dla nikogo nie było też wielką tajemnicą, że maszyna ta zorientowana była raczej na szosę niż w teren. W ofercie koncernu z Akashi od lat dominują maszyny szosowe, a w offroadzie fani Kawasaki skazani byli na wyczynowe KX-y i KLX-y. Aż do teraz…

Nowe Kawasaki KLE 500 pojawia się w trudnym dla Zielonych momencie. Przede wszystkim konkurencja ma już swoich piekielnie mocnych przedstawicieli w tym segmencie. Jeśli chcesz kupić maszynę klasy ADV średniej pojemności, to zdecydowanie jest w czym wybierać. A jednocześnie w segmencie turystycznych wszędołazów rozpanoszyły się marki rodem z Państwa Środka. Za relatywnie nieduże pieniądze można tutaj dostać kawał chińskiego motocykla, który jak pokazują doświadczenia z ostatnich lat jest dla japońskich i europejskich koncernów rywalem, którego trudno już ignorować.

Drobnym dodatkowym wyzwaniem dla Kawasaki jest fakt, że nie wypracowało sobie ono silnej marki w segmencie ADV. Versysy i GTR-y pokazały się od jak najlepszej strony na asfaltach, KX-y zapisały piękne karty w historii motocrossu i enduro. Gdzieś pomiędzy tymi światami, czyli w lekkim terenie i na szybkich szutrowych szlakach dominowali tymczasem inni. Jakie w dzisiejszej dobie szanse ma nowe KLE, aby to zmienić?

Kawasaki reklamuje KLE 500 jako motocykl ze sportowym, terenowym charakterem. Tymczasem o wiele lepiej nadaje się do spokojnego eksplorowania świata.

Kokpit jest prosty i schludny. Obsługa jest tak prosta, jak była 20 lat temu.

Zegar przywędrował z innych modeli Kawasaki. Aż się prosi o nowoczesny ekran, na którym moglibyśmy wyświetlać wskazówki nawigacji terenowej.

Konserwa

Podejście Japończyków do nowych tematów jest powszechnie znane w branży. Cechuje je konserwatyzm, czasem wręcz w skrajnym wydaniu. Niezłą w sumie ilustracją tego faktu jest nowe KLE 500. Dwucylindrowy silnik w nowoczesnym, ale jednocześnie bardzo klasycznym wydaniu. Tradycyjna rurowa rama kratownicowa. Zawieszenie upside-down i hamulce bez fajerwerków, które również oceniłbym jako… klasyczne. Brak systemu kontroli trakcji w motocyklu o mocy na poziomie 45 KM jest całkowicie zrozumiały, przy czym konkurencja jednak takie rozwiązanie stosuje w swoich maszynach. Ciekłokrystaliczne wyświetlacze i opcja łączenia motocykla ze smartfonem to w mojej ocenie nie tyle przejaw nowoczesności, ile życiowa konieczność w trzeciej dekadzie XXI wieku.

Trochę dziwi mnie, że Kawasaki wchodząc na nowe dla siebie podwórko nie pokusiło się o zawarcie w swojej maszynie jakiegoś magnesu, wyróżnika, czegoś, o czym wszyscy by rozmawiali, a czego konkurencja mogłaby zazdrościć – nawet jeśli byłoby to trochę na pokaz. Przykład? Chociażby opcja wyświetlacza pozwalającego na obsługę plików GPX? Zamiast tego Zieloni poszli w kierunku podstawowego, a w wersji bazowej wręcz ubogiego wyposażenia. Jak dziś wytłumaczyć brak gniazda zasilania prądowego w motocyklu, który co do zasady wykorzystuje zewnętrzne urządzenia do np. nawigacji? Tego obrazu nie poprawia regulowane siodło i jak na japońskiego producenta rozbudowany zestaw akcesoriów, które można kupić do nowego KLE.

Doświadczeni przewodnicy wiedzą co jest ważne w motocyklu klasy Adventure.

Kawasaki zbliża ludzi. Krótka rozmowa quadowca i motocyklisty przyniosła wspólne zrozumienie.

Wyjątkowo przyjazny

Całe szczęście, że motocykla nie oceniamy przez pryzmat danych w tabelach oraz specyfikacji opisanej w katalogu. W praktyce na drodze KLE zyskuje bardzo wiele w oczach kierowcy. Przede wszystkim jest wybitnie wygodny. Pomimo relatywnie małej owiewki i szyby, która nie przeraża rozmiarami, ochrona przed pędem powietrza jest niezła, a poziom turbulencji niski. Dobór trójkąta kierownica-siodło-podnóżki jest taki, że za sterami można spędzić cały dzień, nawet jeśli jest się wyższym kierowcą. Jednak aby było to możliwe, trzeba się wcześniej przyzwyczaić do relatywnie wąskiego siodła w terenowym stylu. Co prawda Kawasaki reklamuje je jako naszpikowane nowymi technologiami, natomiast 3 godziny na siedząco dają w kość dolnej części pleców.

Jednostka napędowa na drodze pracuje absolutnie poprawnie, z płynną dostawą mocy i typową dla japońskich konstrukcji precyzyjną zmianą przełożeń. Dynamika jest dokładnie taka, jakiej spodziewać się można po 45 koniach generowanych z 451 ccm. W praktyce poruszanie się z prędkościami rzędu 120-130 km/h jest zupełnie bezproblemowe, a biorąc pod uwagę rodzaj ogumienia stosowanego w segmencie ADV – zupełnie wystarczające.

Największym odkryciem było dla mnie zachowanie podczas jazdy w terenie. Motocykl nawet na fabrycznych gumach świetnie radzi sobie z relatywnie trudnymi sytuacjami. W ramach pierwszego kontaktu z KLE miałem okazję zrobić kilkaset kilometr.w po kwietniowych mazowieckich błotnistych łąkach, szutrach i piaskach. W każdym z tych środowisk zielona 500-tka imponowała stabilnością oraz wysoką dzielnością terenową. Masa motocykla poniżej 200 kg zdecydowanie ułatwia panowanie nad nim, dzięki czemu z pierwszymi krokami poza asfaltem, bez większej traumy powinni poradzić sobie zupełnie początkujący w tym środowisku motocykliści.

Silnik o charakterystyce drogowej i niewielki prześwit. Brak rajdowych cech niekoniecznie jest wadą.

Seryjny wydech jest puszczony nisko i nie zapewnia miłych doznań akustycznych. Akcesoryjny Akrap brzmiał już fajnie.

Co ciekawe – bardzo dobre właściwości terenowe KLE zbudowane są na kołach w rozmiarze 21 cali z przodu i 17 z tyłu. Spotkałem się z opiniami, że 18-tka z tyłu byłaby lepsza, ale prawda jest taka, że 17-calowe koło daje większą opcję wyboru opon do różnych zastosowań. Ponadto 18-tka oznacza najczęściej po prostu wyższy motocykl, a Kawasaki chciało utrzymać relatywnie duży prześwit i skok zawieszenia przy zachowaniu niskiej wysokości siodła. Prześwit jest tematem dyskusyjnym i wytykanym przez wielu testerów. Nisko poprowadzony wydech i mniejsze tylne koło zdecydowanie nie pomaga.

Układ jezdny nie daje podstawy do jakiejkolwiek krytyki, nawet bez dłubania w ustawieniach. Zawieszenie nie dobija na dziurach, kierowca ma cały czas bardzo dobre czucie dostępnej trakcji. Hamulce nie szokują parametrami, ale w czasie jazdy skutecznie robią swoją robotę. Poza asfaltem można łatwo przełączyć ABS w tryb terenowy, który pozwala na skuteczne operowanie przodem na luźnych nawierzchniach i blokowanie tylnego koła.

Alternatywy 3

BMW F 450 GS
Zupełnie nowy motocykl, stojący na drugim końcu skali. Mniejszy, lżejszy i z rozbudowaną elektroniką. Występuje w wersji z automatycznym sprzęgłem.
Cena: od 30 490 zł

HONDA NX 500
Motocykl, który nie udaje rajdówki. Prostota taka, jak w Kawasaki, a celem jest turystyka z okazjonalnym zjechaniem w szutry. Dostępny z automatycznym sprzęgłem E-Clutch.
Cena: 30 700 zł

CF MOTO 450 MT
Nie dziwię się, że ten motocykl jest hitem sprzedaży. Sprytnie łączy terenowy charakter z możliwościami turystycznymi. Marka jest już znana. Serwis i dostęp do części? To musicie sprawdzić sami.
Cena: 28 700 zł

Druga opinia – Andrzej Drzymulski

Gdy przed jazdą popatrzymy na sposób, w jaki Kawasaki pokazuje w materiałach reklamowych KLE, łatwo będzie ulec rozczarowaniu. Silnik przywędrował wprost z modelu Ninja. Nie znajdziemy tutaj wyszukanego wykorbienia cross plane, czy innych zabiegów poprawiających zachowanie w terenie. Na niskich obrotach jest miły, ale leniwy, a jak go wkręcimy na obroty to zaczyna mielić kołem tracąc trakcję. Zawieszenie jest miękkie, łatwo nim dobić, co często skutkuje uderzeniem płytą podsilnikową w glebę. Czyli lipa? Niekoniecznie.

Kawasaki zbudowało motocykl, który udowadnia, że da się zrobić maszynę prostą, spokojną i bardzo przyjemną do jazdy. Geometria ramy, zawieszenie i charakterystyka silnika sprawiają, że czujemy się na tym motocyklu po prostu pewnie. Nie onieśmiela, nie zachęca do brawury, a jednocześnie daje świetne wyczucie przyczepności. Masz też poczucie, że nie ma się w nim co zepsuć, co w mojej ocenie przy dalekich wyprawach jest ważniejsze, niż w pełni regulowane zawieszenie gotowe do ogromnych skoków. To te cechy powinny być reklamowane. Dobry motocykl, który mógłby mieć naklejkę: „Kiedyś to były czasy…”.

CIUCHY TESTERA:
kask Arai Tour X5
kurtka/spodnie Ufo Taiga / Spidi Charged
buty Sidi Adventure 2
rękawiczki Spidi X-Force

Kawasaki to Kawasaki

KLE 500 AD 2026 to absolutnie poprawny motocykl, który co prawda nie szokuje technologicznymi wodotryskami, ale też od strony konstrukcyjnej nie ma żadnych słabych stron. Co prawda mógłby być lepiej wyposażony w standardzie, niektóre śruby mogłyby wyglądać inaczej niż te dostępne w markecie budowlanym, ale w ruchu nowy „Klekot” prezentuje się z jak najlepszej strony.

Takiej maszyny z pewnością brakowało w ofercie Kawasaki, przy czym dla Zielonych byłoby zdecydowanie lepiej, gdyby pojawiła się ona jakieś 10 lat temu. Cena za wersję podstawową na poziomie 29 500 zł i 33 500 zł za wersję SE jest rzecz jasna atrakcyjna, ale należy patrzeć na nią w określonym kontekście. A kontekst ten jest taki, że marki z Państwa Środka oferują porównywalne motocykle w niższych cenach, często lepiej wyposażone i dysponujące wieloletnią gwarancją. Kawasaki rzecz jasna też ma swoje argumenty. Doświadczenie w produkcji wysokiej jakości pojazdów, które widać w KLE, to jeden z nich. Rozbudowana sieć dealerska, gwarancja dostępności do części zamiennych, wysoki poziom obsługi klienta w salonach i serwisach. Zaufanie do marki. Tego wszystkiego nie da się ubrać w tabelki, a klient bierze takie czynniki pod uwagę przy wyborze sprzętu, z którym zwiąże się na kilka lat. Koniec końców największym beneficjentem pozostaje tutaj statystyczny motocyklista, który z pewnością ucieszy się, że w segmencie Adventure o jego portfel walczyć będzie jeszcze jeden producent motocykli.

Zdjęcia: Tomasz Parzychowski

Dane techniczne

Kawasaki KLE 500

SILNIK
Typ:czterosuwowy, chłodzony cieczą
Układ:rzędowy, dwa cylindry
Rozrząd:DOHC, 4 zawory na cylinder
Pojemność skokowa:451 ccm
Stopień sprężania:11,3:1
Średnica x skok tłoka:70 x 58,6 mm
Moc maksymalna:45,4 KM (33,4 kW) przy 9000 obr./min
Moment obrotowy:42,6 Nm przy 6000 obr./min
Zasilanie:wtrysk elektroniczny
Zapłon:elektroniczny
PRZENIESIENIE NAPĘDU
Sprzęgło:wielotarczowe, mokre, antyhoppingowe
Skrzynia biegów:sześciostopniowa
Napęd tylnego koła:łańcuch (przełożenie końcowe 46/15)
PODWOZIE
Rama:stalowa, kratownicowa, typu otwartego,
silnik jako element nośny
Zawieszenie przednie:KYB USD Ø 43 mm, bez regulacji, skok 210 mm
Zawieszenie tylne:Uni-Trak monoshock, regulacja napięcia
wstępnego, skok 196 mm
Hamulec przedni:pojedynczy, tarczowy Ø 310 mm, zacisk dwutłoczkowy,
ABS wyłączalny
Hamulec tylny:pojedynczy, tarczowy Ø 230 mm, zacisk dwutłoczkowy,
ABS wyłączalny
Opony przód / tył:90/90-21 / 140/70-17 (IRC GP-410, z dętkami)
Felgi:szprychowe, aluminium, 21" / 17"
WYMIARY I MASY
Długość:2300 mm
Wysokość:1355 mm
Szerokość:940 mm
Wysokość siedzenia:870 mm
Rozstaw osi:1555 mm
Prześwit:185 mm
Masa bez paliwa:175 kg
Masa pojazdu gotowego do jazdy:194 kg
Zbiornik paliwa: 16 l
Kategoria prawa jazdy:A2
DANE EKSPLOATACYJNE
Zasięg:ok. 400 km
Zużycie paliwa:4 l/100 km
Cena:29 500 zł
33 500 zł (wersja SE)
Importer:www.kawasaki.pl
 

Tekst po raz pierwszy ukazał się w drukowanym wydaniu magazynu „Świat Motocykli” [03/2026]

KOMENTARZE