Honda CB 500 dorobiła się wprawdzie „płaczącego” przydomku, lecz nie zaszkodziło to wcale opinii o niej, bowiem doskonale sprawdza się w roli motocykla na dobry początek.

Projekt od zera

Fot. powyżej: 1997-2000 Tarczowy hamulec tylny montowano w CB 500 od 1997 r. W tym samym roku produkcję motocykla przeniesiono do Włoch.

Silniki o mocach zapierających dech w piersiach, szokujące osiągi i technologiczne zaawansowanie najszybszych, dwukołowych bolidów to fascynujący obraz motocyklizmu. Lecz motocyklowa codzienność jest zupełnie inna. Tworzą ją przede wszystkim jednoślady proste, tanie, funkcjonalne i przystępne cenowo, którymi rzesze ludzi na całym świecie jeżdżą do pracy, szkoły, po zakupy czy dla relaksu.

I takie, popularne maszyny również są na swój sposób interesujące, bo zaprojektowanie motocykla, który przyciągnie tłumy i odbierze klientów konkurencji wcale nie jest banalną sprawą. Zwłaszcza wtedy, gdy bazowanie na starym modelu nie gwarantuje sukcesu i pracę trzeba zacząć od zera.

Stworzenie zupełnie nowej konstrukcji to poważne ryzyko finansowe i pełne niepewności wyzwanie. Pozwala jednak dopasować konstrukcję do aktualnych wymagań klientów. I właśnie na taki śmiały krok zdecydowała się Honda, wdrażając do produkcji na początku lat dziewięćdziesiątych zupełnie nowy, dwucylindrowy model CB 500. Zaprezentowany w 1993 r., miał przede wszystkim przerwać rynkową hegemonię Suzuki GS 500, czego nie byli w stanie dokonać nieco zacofani już technicznie poprzednicy – CB 400N i CB 450S.

Nowoczesny silnik

Fot. powyżej: 1998 wersja CB 500 CUP nawiązuje do wyścigów markowego pucharu, który Honda zorganizowała w kilku krajach europejskich.

Warto zauważyć, że od czasów słynnej CX 500 z silnikiem V2, której produkcja zakończyła się w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych, Honda nie miała żadnego udanego motocykla klasy średniej. Sytuację zmieniła dopiero „cebula”, dla której zbudowano rzędowego dwucylindrowca chłodzonego cieczą, z dwoma wałkami rozrządu w głowicy, szklankowymi popychaczami, czterema zaworami na cylinder i wałkiem wyrównoważającym, eliminującym niepożądane drgania silnika. Wykorbienia wału podpartego w czterech punktach przestawiono o 180?, do napędu wałków rozrządu wykorzystano łańcuch zębaty a w głowicy osadzono bardzo lekkie zawory o średnicy trzonków zaledwie 4,5 mm (podobnie jak w CBR 600F i CBR 900RR).

Dzięki czterem wariantom mocy (58, 50, 48 i 35 KM) model CB 500 mógł trafiać nie tylko w ręce doświadczonych kierowców, ale również początkujących adeptów jazdy na motocyklu z ograniczonymi uprawnieniami. Zachętą były również sprowadzone do minimum czynności obsługowe. Regulację zaworów przewidziano co 24 000 km a wymianę oleju co 12 000 km. Żadnej ingerencji nie wymagał automatyczny napinacz łańcucha rozrządu. Na osi wahacza zastosowano łożyska igłowe, znacznie trwalsze niż powszechne w tańszych motocyklach japońskich firm tuleje z tworzywa sztucznego. Silnik osadzono w podwójnej, kołyskowej ramie z rur stalowych o przekroju czworokątnym. Jedynie podciągi wykonano z rur o przekroju okrągłym.

Na uwagę zasługiwała niska masa własna pięćsetki, korzystna dla osiągów i zużycia paliwa. W najsilniejszej wersji CB 500 z „leżącym” kierowcą rozwijała prędkość maksymalną ponad 200 km/h, a w trasie zużywała średnio 4-5 l

benzyny na 100 km. Dodatkową zaletę stanowił spory schowek pod kanapą, gdzie mogły znaleźć swe miejsce nawet drobne zakupy. Dla narzędzi i drobnych przedmiotów wygospodarowano dodatkową przestrzeń w okolicach tylnej lampy. Jedynym anachronicznym elementem motocykla był bębnowy hamulec przy tylnym kole, ale po czterech latach zastąpiono go tarczą.

Przewaga zalet

Fot. powyżej: 1998 wersja CB 500 z owiewką.

Honda CB 500 to z pewnością jeden z bardziej udanych motocykli w klasie średniej, który zainteresował bardzo szerokie grono nabywców. Kupowany był chętnie przez szkoły jazdy, w wielu z nich służy do dzisiaj. Odbiorcami najsłabszych wersji byli początkujący kierowcy, a wersje najmocniejsze trafiały do doświadczonych motocyklistów, którzy docenili bardzo korzystną relację między ceną a walorami użytkowymi. Za stosunkowo niewielkie pieniądze stawali się właścicielami lekkiego, zwrotnego i niezwykle łatwego w prowadzeniu jednośladu o bardzo dobrych osiągach i zdumiewająco niskim zużyciu paliwa.

Zalety tego zgrabnego dwucylindrowca znalazły potwierdzenie w testach porównawczych, w których CB 500 brylowała dzięki nowoczesnym rozwiązaniom technicznym, sporemu temperamentowi i wygodzie podróżowania, także z pasażerem. W komentarzach podkreślano niezwykłą przyjemność z jazdy dzięki dynamicznemu silnikowi, małej masie, wygodnej pozycji za kierownicą i znakomitej zwrotności. Krytykowano elementy resorująco-tłumiące, a zwłaszcza tylne amortyzatory, które przy dużym obciążeniu zbyt szybko osiągały granicę swoich możliwości.

Europejska produkcja

Fot. powyżej: 2000-2001 złoty kolor obręczy kół to znak rozpoznawczy wersji produkowanych w latach 2000-2001.

Honda CB 500 nie doczekała się wielu modernizacji. Zaczęło się w 1993 r. od wersji oznaczonej fabrycznym kodem PC26. W 1997 r. bębnowy hamulec przy tylnym kole zastąpiono tarczą, a produkcję modelu przeniesiono z Japonii do Włoch. Rok później na drogi wyjechała wersja CB 500S, wyposażona w owiewkę przy reflektorze i nową tablicę rozdzielczą.

Sportowym epizodem w historii modelu była wersja Cup, wprowadzona z myślą o wyścigach markowego pucharu CB 500R, rozgrywanych w kliku krajach europejskich. Nie miała ona jednak istotnych modyfikacji technicznych ani podwyższonej mocy silnika. Charakterystyczną cechą wersji z 2000 i 2001 r. były malowane na złoty kolor obręcze kół. Produkcję motocykla zakończono w 2002 r. Techniczne zmiany były jak widać nieliczne, ale trzeba przyznać, że nie było potrzeby wprowadzania poważniejszych modernizacji.

Awaryjne punkty pięćsetki nie były zbyt liczne. To solidna i niezawodna maszyna. Pierwsze egzemplarze miały zacinający się napinacz łańcucha rozrządu, ale producent szybko zareagował i usunął problem. W CB 500 zużywają się głównie łożyska główki ramy i przednia tarcza hamulcowa. Podczas zakupu używanego egzemplarza te punkty trzeba sprawdzać przede wszystkim.

Dane techniczne Honda CB 500

Fot. powyżej: Skromna tablica rozdzielcza pierwszej CB 500 z lat 1993-97.

SILNIK

Typ > 4-suwowy, chłodzony cieczą

Układ > R2

Rozrząd > DOHC, 4 zawory na cylinder

Pojemność skokowa > 499 ccm

Średnica x skok tłoka > 73 x 59,6 mm

Stopień sprężania > 10,5 : 1

Moc maksymalna > 43 kW (58 KM) przy 9500 obr./min

Maksymalny moment obrotowy > 47 Nm przy 8000 obr./min

Zasilanie > dwa gaźniki Keihin 34 mm

Smarowanie > z mokrą miską olejową

Rozruch > elektryczny

Alternator > 309 W

Akumulator > 12 V, 9 Ah

Zapłon > bezstykowy, tranzystorowy

PRZENIESIENIE NAPĘDU

Silnik-skrzynia biegów > koła zębate, 1,95

Sprzęgło > wielotarczowe, mokre

Skrzynia biegów > sześciostopniowa

Przełożenia > I-3,46; II-2,24; III-1,75; IV-1,48; V-1,28; VI-1,13

Napęd tylnego koła > łańcuchem typu o-ring

PODWOZIE

Rama > zamknięta, podwójna, stalowa

Zawieszenie przednie > teleskopowe, 37 mm, skok 130 mm

Zawieszenie tylne > dwie boczne kolumny resorująco – tłumiące, skok 117 mm

Hamulec przedni > tarczowy, 296 mm, zacisk pływający, dwutłoczkowy

Hamulec tylny > bębnowy, 160 mm

Opony przód / tył > 110/80 H 17 / 130/80 H 17

wymiary i masy

Długość > 2180 mm

Szerokość > 720 mm

Wysokość > 1050 mm

Wysokość siedzenia > 780 mm

Rozstaw osi > 1430 mm

Kąt pochylenia główki ramy > 63°

Masa bez płynów > 170 kg

Masa pojazdu gotowego do jazdy > 193 kg

Dopuszczalna masa całkowita > 374 kg

Dane obsługowe i eksploatacyjne

Przegląd techniczny > co 6000 km

Wymiana oleju > co 12 000 km z filtrem

Olej silnikowy > SAE 10 W 40 (3,1 l z filtrem)

Olej teleskopowy > SAE 10 W, 320 ccm w każdej goleni widelca

Luz zaworowy przy zimnym silniku > zawory ssące 0,16 mm, zawory wydechowe 0,25 mm

Akumulator > 12V 9Ah

Świece zapłonowe > NGK CR8EH-9, NGK CR9EHIX-9

Odstęp elektrod świec zapłonowych > 0,9 mm

Ciśnienie w ogumieniu > z przodu 2,0 bar, z tyłu 2,25 bar (z pasażerem 2,5 bar)



Fot. Honda


Fot. Honda

Fot. powyżej: pierwsza CB 500 z lat 1993-97 – mechaniczny hamulec bębnowy z tyłu.

Eksploatacja

Zbiornik paliwa: 18 l

Zużycie paliwa: a4,3 l / 100 km

przyspieszenie 0-100 km/h: 4,8 s

Prędkość maksymalna: 180 km/h

Zalety i wady

Fot. powyżej: pierwsza CB 500 z lat 1993-97 – cylinder ma żebrowanie, lecz chłodzenie jest cieczą.

Zalety

+ Niezłe osiągi

+ Niskie zużycie paliwa

+ Stabilne podwozie

+ Dobry komfort jazdy

+ Wysoka trwałość i niezawodność

Wady

– Dobijanie zawieszeń przy dużym obciążeniu

– Słaby hamulec tylny

Fot. poniżej: pierwsza CB 500 z lat 1993-97 – pokaźny schowek na drobiazgi.



Fot. Honda


Fot. Honda

KOMENTARZE

REKLAMA