MotoGP: Czy sprinty nie stają się ważniejsze niż wyścigi?

Sprinty w MotoGP wprowadzono wraz ze startem sezonu 2023. Od tamtego momentu w trakcie weekendu Grand Prix zawodnicy klasy królewskiej mogą zdobyć maksymalnie już nie 25, a aż 37 punktów. By urozmaicić rywalizację, w sprintach punktuje tylko czołowa dziewiątka, a w niedzielnej rywalizacji – jak zawsze – najlepsza piętnastka. Niedzielna pula punktowa jest więc ponad dwa razy większa, a wygrana w sprincie zapewnia tylko nieco ponad 32% punktów możliwych do zdobycia w całym Grand Prix. 

Okazuje się jednak, że te 32% mogą mieć ogromne znaczenie, co dobitnie pokazuje obecna klasyfikacja generalna MotoGP. Po 20 rundach – i 19 rozegranych wyścigach, bo przecież z powodu niekorzystnych warunków pogodowych odwołano niedzielne zmagania w Australii – liderem jest Marc Marquez. Hiszpan zgromadził na koncie 431 punktów – o 60 więcej od drugiego Jorge Martina i 74 od trzeciego w tabeli Marco Bezzecchiego. Do końca sezonu pozostały jeszcze dwie rundy i teoretycznie 74 „oczka” do zdobycia. Matematycznie Włoch ciągle ma więc szanse na tytuł, bo jeśli wygra wszystko do końca sezonu, a MM93 nie zdobędzie ani jednego „oczka”, wówczas zrównają się punktami. Na korzyść „Beza” przemówiłaby jednak liczba wygranych niedzielnych wyścigów.

Przeczytaj też:

• Kary finansowe i sportowe nadciągają. Dokąd zmierzasz, drogie MotoGP?
• „Albo to akceptujesz, albo wylatujesz”. Czy kopiowanie F1 może wyjść MotoGP na dobre?
• Michelin na ostatniej prostej w MotoGP. Co zapamiętamy z tych 11 sezonów?
• Nowy harmonogram weekendu MotoGP od sezonu 2027!
• Marc Marquez jak Max Verstappen. Kto odrabiał najwięcej punktów w mistrzostwach świata?
• Magiczna setka. Jak wygrywa Marc Marquez?
• Za limitem jest mistrzostwo. Marc Márquez sprawdzał to na własnym ciele 297 razy

Punkty w sprintach a w wyścigach

O wiele ciekawiej robi się jednak w momencie, gdyby tabelę generalną rozdzielić na dwie osobne – jedną uwzględniającą tylko punkty ze sprintów, a drugą ze zdobyczami punktowymi z niedzieli. W takim przypadku w klasyfikacji sprintów prowadziłby ówczesny lider mistrzostw – Marc Marquez z dorobkiem 164 punktów, drugi byłby Jorge Martin ze 119 „oczkami” na koncie, a trzeci… Fabio di Giannantonio z 89 pkt. Marco Bezzecchi zajmowałby w niej dopiero szóste miejsce, mając w dorobku zaledwie 80 punktów wywalczonych w 20 sprintach. 

To jednak „Bez” byłby liderem, gdyby w klasyfikacji generalnej uwzględniano tylko wyścigi, tak jak to miało miejsce do końca sezonu 2022. Wówczas Włoch miałby na koncie 277 punktów i o 10 wyprzedzałby Marca Marqueza, a aż o 25 swojego zespołowego kolegę „Martinatora”. 

Całość widać wyraźnie w poniższej tabeli, w której uwzględniono czołową dziesiątkę klasyfikacji generalnej MotoGP. Poza łączną liczbą zdobytych punktów, uwzględniono w niej też dorobki wyłącznie z wyścigów oraz sprintów. Pełne tabele punktowe dla całej stawki – osobno dla sprintów i wyścigów – znajdziecie na końcu artykułu.

Wyścigi na odrabianie strat, sprinty na budowanie przewagi

Gdyby rozbić pojedynek Marca Marqueza z Jorge Martinem o tegoroczne mistrzostwo świata runda po rundzie, okazuje się, że końcowa różnica 60 punktów powstała w nietypowej kolejności. Po Grand Prix Włoch, kiedy to zawodnik Ducati dopiero co wracał po złamaniu stopy i operacji, tracił on do Martina 85 punktów, z czego aż 78 z nich stracił w wyścigach. W końcu w czterech z siedmiu pierwszych wyścigów sezonu – w Tajlandii, Hiszpanii, Francji i Katalonii – Marquez nie zdobył ani jednego punktu, podczas gdy zawodnik Aprilii miał zerowy dorobek tylko w Barcelonie. Sprinty w tym czasie w zasadzie nie robiły większej różnicy – bilans wynosił 7 punktów na korzyść „Martinatora”.

Marquez między rundami na Mugello oraz w Katarze zdobył jednak aż o 145 punktów więcej od Martina. Marc symboliczne 93 „oczka” zyskał nad rywalem z Aprilii w wyścigach, a kolejne 52 – w sprintach. Można jednak pokusić się o stwierdzenie, że prowadzenie w tabeli zapewniły mu sobotnie starty. W momencie samodzielnego wyjścia na prowadzenie w tabeli, po rundzie w Australii, Marquez wciąż miał na koncie o 21 punktów mniej wywalczonych w wyścigach aniżeli Martin, za to 31 „oczek” więcej zdobytych w sprintach. 

Co ciekawe, przez pierwszych 18 rund sezonu Marquez w ogóle nie wyprzedzał Martina w tabeli uwzględniającej punkty jedynie z niedzielnej rywalizacji – zrobił to dopiero w Malezji. Dokładnie tydzień wcześniej w Australii Marc został z kolei samodzielnym liderem klasyfikacji generalnej po tym, jak Martin przewrócił się w sprincie, złamał prawy nadgarstek i wyjechał z Phillip Island z zerowym dorobkiem. Wtedy Marquez wygrał w sobotę i zgarnął cennych 12 punktów. 

Jeszcze ciekawiej wygląda sytuacja w przypadku porównania osiągów Marqueza i Marco Bezzecchiego. Gdyby pod uwagę brać wyłącznie wyścigi, Marc ani razu w tym roku nie znalazłby się w mistrzostwach przed Włochem. W tabeli sprintów z kolei „Bez” nie wyprzedził Marca ani razu i to mimo że Hiszpan opuścił rundę w Katalonii z powodu kontuzji stopy i ramienia. W wyścigach zawodnik Ducati zdobywał o 10 pkt mniej od Bezzecchiego, ale już w sprintach „dołożył mu” aż 84 punkty.

Równie interesująco wyglądają statystyki bezpośrednich pojedynków pomiędzy Marquezem i oboma zawodnikami Aprilii. Marc wygrał z Martinem 13 sprintów (przegrał 6), ale tylko 8 wyścigów (i przegrał w 10 z nich). Z kolei z Bezzecchim Marquez triumfował 14-krotnie (i notował 5 porażek) w sprintach oraz w 8 wyścigach (ale przegrywał w niedzielę 11-krotnie). Jeśli spojrzeć na dorobki punktowe z pełnych weekendów Grand Prix, bilansy są równe – 9:9 z Martinem i 10:10 z Bezzecchim. Różnicę robiły jednak rozmiary triumfów: Marc zyskiwał nad Jorge co najmniej 20 punktów w jeden weekend aż pięciokrotnie, podczas gdy Martin nad Marquezem – trzykrotnie. 

Sobota jak koło ratunkowe

Pytanie, które zadawaliśmy na samym początku tekstu – o to, czy wystarczy dobrze punktować w soboty i nie popełniać wielu błędów w niedziele – nie jest bezpodstawne. W 19 z rozegranych dotychczas niedzielnych wyścigach, Marc Marquez cztery razy nie zdobywał ani jednego punktu – w Tajlandii po problemach z oponą, w Hiszpanii przez upadek, a we Francji i Katalonii w ogóle nie wystartował (konsekwencja upadku w sprincie w Le Mans). Bezzecchi aż pięć razy w niedzielę kończył bez punktów – na Węgrzech, w Holandii, Niemczech i San Marino przez upadki, a w Czechach w ogóle nie wystartował po tym, jak po upadku w sprincie uderzył wirażowego i został zdyskwalifikowany z niedzielnej rywalizacji. Martin tymczasem trzykrotnie nie punktował w niedzielę – w Katalonii wycofał się w końcówce rywalizacji, na Węgrzech upadł, a w Malezji nie wystartował z powodu kontuzji.

W przypadku Marqueza, w Tajlandii i Hiszpanii punkty uratował on w sobotę, zgarniając kolejno drugie i pierwsze miejsce. Mało tego, w pierwszych siedmiu rundach sezonu Marc zdobył więcej punktów w sprintach (38) aniżeli w wyścigach (33). Bezzecchi w weekendach, kiedy nie punktował w niedzielę, w sobotnich sprintach zgarniał w sumie tylko 22 „oczka”. Najgorzej ta statystyka wygląda w przypadku Martina, który przy trzech wyścigach bez punktów, w sprintach na tych samych torach zdobył zaledwie cztery „oczka” (na Węgrzech).

Podczas 20 rozegranych dotychczas rund MotoGP, do zdobycia było maksymalnie 240 punktów w sprintach oraz 475 „oczek” w niedzielnych wyścigach. Jaką zatem skuteczność procentową miała w nich czołowa trójka mistrzostw?

Marc Marquez statystycznie był o 12 punktów procentowych skuteczniejszy w sprintach niż w wyścigach. W soboty zdobywał bowiem 68% punktów możliwych do zgarnięcia, a w niedziele – 56%.

U Marco Bezzecchiego jest odwrotnie: w wyścigach zgarniał 58% maksymalnej puli punktowej, podczas gdy w sprintach to zaledwie 33%.

W przypadku Jorge Martina sytuacja jest niemal identyczna (53% do 50%).

To samo widać też po podiach, jako że Marquez finiszował w TOP3 sprintów 14 razy w 20 startach, a w wyścigach tylko 8-krotnie (na 19 rozegranych wyścigów). Bezzecchi z kolei zdobył dotychczas tylko 7 „podiów” w sprintach, za to aż 12 w wyścigach.

Jak to wyglądało w poprzednich sezonach?

Sprinty rozgrywane są od sezonu 2023, więc do porównania mamy niemal cztery pełne cykle zmagań. W 2023 roku Pecco Bagnaia zgarnął tytuł mistrzowski zdecydowanie dzięki świetnej formie w niedzielnych wyścigach – zgromadził w nich aż o 67 punktów więcej od swojego głównego rywala Jorge Martina. Hiszpan był z kolei lepszy w sprintach, w których dołożył Włochowi 28 punktów, ale to było za mało, by odebrać mu tytuł.

Sytuacja zmieniła się w sezonie 2024, kiedy to Bagnaia znów był górą w wyścigach (o 33 punkty), ale Martin odrobił straty z nawiązką w sprintach. W sobotnich startach „Martinator” zgarnął w sumie o 43 „oczka” więcej od swojego głównego rywala i dzięki temu, z przewagą zaledwie 10 punktów po 22 rundach, to Hiszpan świętował zdobycie swojego debiutanckiego tytułu mistrzowskiego. 

W 2025 roku obie klasyfikacje wygrał Marc Marquez, który na dwie rundy przed końcem obecnego sezonu ma 60 punktów przewagi nad Martinem. Zaledwie 15 „oczek” więcej zdobywał od niego w wyścigach, a aż 45 punktów z przewagi pochodzi ze sprintów. Warto mieć jednak na uwadze, że sezon 2026 ciągle trwa, więc teoretycznie wiele może się jeszcze wydarzyć… 

Na poniższym wykresie możecie zobaczyć, o ile punktów mistrz (w przypadku sezonu 2026 – lider tabeli) wyprzedził wicemistrza (wicelidera) osobno w sprintach oraz w wyścigach. Plus oznacza, że mistrz miał w danej części więcej punktów, a minut – że górą był wicemistrz.

A może by tak przyznawać… małe kryształowe kule?

Jeśli więc często wyniki sobotnie i niedzielne tak bardzo różnią się od siebie, może czas na wprowadzenie do MotoGP rozwiązania znanego ze sportów zimowych? W nich, obok tzw. Kryształowej Kuli za klasyfikację generalną, rozdaje się także mniejsze trofea za poszczególne konkurencje. Skoro w MotoGP już dziś osobno nagradza się zawodnika, który jest najlepszy w kwalifikacjach (BMW M Award), to może i zacząć nagradzać – osobno – najlepszych w sprintach oraz w wyścigach głównych?

W sezonach 2023 i 2024 tzw. małą kryształową kulę za sprinty zdobywałby Jorge Martin, a za niedzielne wyścigi – Pecco Bagnaia. W zeszłym roku oba trofea trafiłyby do Marca Marqueza, podczas gdy w tym sezonie – jeśli zakończyłby się on po 20 rundach – puchar za sprinty zgarnąłby Hiszpan, a za wyścigi Marco Bezzecchi. Tym samym zawodnik, który wygrał w tym sezonie dotychczas sześć wyścigów i w kolejnych sześciu stawał na podium – zyskałby chociaż nagrodę pocieszenia.

Kiedy Marc Marquez zdobędzie mistrzostwo MotoGP 2026?

Do końca sezonu 2026 MotoGP zostały dwie rundy i maksymalnie 74 punkty do zdobycia. Marc Marquez ma obecnie przewagę 60 pkt nad drugim Jorgem Martinem i mistrzostwo może zdobyć już w przyszły weekend podczas Grand Prix Portugalii. Jak może tego dokonać? Na dwa sposoby.

Pierwszy to zdobycie dwóch punktów więcej od Martina w sobotnim sprincie, dzięki czemu jego przewaga wzrosłaby do 62 „oczek”. Dokładnie tyle pozostanie do zdobycia w wyścigu w Portimao oraz weekendzie w Walencji. Nawet jeśli w ostatnich trzech startach Marquez nie zdobyłby ani punktu, przy wygranych Martina, duet ten tylko zrównałby się punktami. W takim przypadku na korzyść Marca przemawiać będzie liczba wygranych wyścigów – na razie bilans wynosi 7 do 1 dla MM93. Nawet przy wygranych Martina w Portugalii i Walencji byłoby 7 do 3. Jeśli Marquezowi nie uda się zdobyć mistrzostwa w sobotę, to w niedzielę będzie już o wiele łatwiej – wystarczy, że po wyścigu jego przewaga nad Martinem wynosić będzie co najmniej 37 punktów.

Runda o Grand Prix Portugalii odbędzie się w dniach 20-22 listopada na torze w Algarve. Przed rokiem sprint wygrał tam Alex Marquez, a wyścig – Marco Bezzecchi. Z kolei Marc Marquez i Jorge Martin nie startowali w sezonie 2025 w Portimao z powodu kontuzji.

Punkty w sprintach i wyścigach:

Zdjęcia: MotoGP, Ducati, Red Bull Content Pool