Custom z motocykla Suzuki Bandit 1200? Tak, to dobry pomysł!

Licznik ich filmu o drifterskim pojedynku policyjnego Mustanga V8 z dwoma Triumphami Speed Triple’ami dziś wskazuje 32 584 497 wyświetleń, a produkcja, pomimo upływu lat, świetnie pracuje na promocję marki. Marketingowcy z Portland nie spoczęli na laurach po sukcesie na Youtube.

Pozornie beznadziejny przypadek

Jedna z ich ostatnich realizacji jest próbą odnalezienia w Suzuki Bandit 1200, wyprodukowanym w 1999 roku, potencjału na rasowego customa.
Gdy zapytałem redakcyjnych kolegów, co myślą o starym „Bandziorze”, usłyszałem, że jest maszyną nie do zabicia. Z lekką nadwagą, ale i odpowiednim, jak na tamte czasy, zapasem mocy. Nikt nie wspomniał, że to idealna baza na customa. I całkiem słusznie, bo nawet ja – człowiek, mitrężący długie godziny na przeglądaniu wydumek z najróżniejszych zakątków świata – nie umieściłbym Bandita na końcu listy dziesięciu, a nawet trzydziestu najlepszych motocykli do customizacji.

I nie chodzi o to, że Bandit 1200 jest złym motocyklem. Wręcz przeciwnie! Ten poczciwy reprezentant klasy UJM (Universal Japanese Motorcycle), z rzędowym silnikiem generującym 98 koni mechanicznych i 91 Nm momentu obrotowego, potrafi wywołać całe spektrum motocyklowych uczuć. Jeśli trzeba, jest agresywny i niejeden uliczny ścigant może zostać przez niego upokorzony. Potrafi pokazać też swoje łagodne usposobienie, służąc dzielnie miłośnikom eco-cruisingu w średnim wieku. Niestety, ogołocony ze zbędnych części, ujawnia swoją konstrukcyjną brzydotę, skutecznie odstraszając większość domorosłych majsterkowiczów.

Colonel Butterscotch – pułkownik cukierek toffi

„Większość” nie oznacza wszystkich! Ekipy amerykańskiej marki nie zraziły nawet sparciałe sakwy i wszechobecna rdza na Bandicie z 1999 roku. „Colonel Butterscotch” (z ang. pułkownik cukierek toffi) w wykonaniu Icona przeszedł sporo mniej i bardziej widocznych modyfikacji.

Stylowy nokaut

Cały projekt nie miałby sensu, gdyby nie zmiany wizualne: krótka, sportowa owiewka z dwoma okrągłymi reflektorami Per-Lux 36, dwa przetłoczenia na zbiorniku paliwa, zadupek w stylu endurance z lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku z pięknie wykończonym siedziskiem oraz karmelowo-białe malowanie uzupełnione logotypami partnerów oraz numerami startowymi na zadupku. Niby niewiele, a stary Bandit wygląda, jakby przepoczwarzył się z paskudnej larwy w pięknego motyla.