Ducati SuperSport 750 „Formula 840” – Analog Motorcycles. Ministerstwo Uciech Analogowych

Zero albo sto. Wszystko albo nic. Ze sportami motocyklowymi podobnie. Oglądam MotoGP na żywo, bądź tygodniami nie sprawdzam wyników.

Reality show

Oglądanie motocyklowych mistrzostw świata od zaplecza sprawiło, że mam ochotę, by i w tej sprawie wahadło wychyliło się w przeciwną stronę. Dlaczego? Ano dlatego, że bez wspaniałej pracy telewizyjnych realizatorów, MotoGP byłoby sportem nieznośnym. Pędzące ponad trzysta na godzinę motocykle to dla przeciętnego mózgu obiekty nie do ogarnięcia. Za głośne, za szybkie, a ich kierowcy tak dalecy umiejętnościami od normalnych motocyklistów, jak Quentin Tarantino od Patryka Vegi.

To sprawia, że MotoGP już dawno zmieniło się w telewizyjne reality show o życiu niedostępnym dla szarego zjadacza chleba. A przecież zaczęło się od fundamentalnie prostej potrzeby osiągnięcia przewagi nad przeciwnikami. Nikogo nie interesowało, gdzie śpi człowiek startujący w Tourist Trophy na wyspie Man, jakie nosi kalesony, a tym bardziej, czy jego partnerka używa kremów nietestowanych wcześniej na zwierzętach. Była za to brawura, chałupnicza inżynieria, smród spalin, adrenalina, a po wszystkim normalne życie. Po co było to komercjalizować? W imię rozwoju?

Piękno w prostocie

Christian von Koenigsegg, Mate Rimac i Robert Dickinson — prezesi firm produkujących ekstremalne auta, przyznali ostatnio, że ich klienci nie oczekują lepszych czasów na torach wyścigowych i kosmicznych technologii. Potrzebują analogowych doświadczeń.

Pogoń za doskonałością odbiera poczucie obcowanie z maszyną wyprodukowaną przez człowieka. Sprzęt przejmuje coraz więcej zadań. Ułatwia, usprawnia, przyspiesza, ale nie mam pewności, czy porusza więcej zmysłów. Jak temu zaradzić? Obok Ministerstwa Cyfryzacji otworzyć jednostkę o odwrotnej misji: Ministerstwo Uciech Analogowych. Zatrudnieni tam eksperci mieliby jedno zadanie – przywracać analogowe doświadczenia we wszystkich dziedzinach życia. Motocykle mogą być dobrym początkiem. Wystarczy otworzyć małe tory wyścigowe w każdym powiecie, skrócić tygodniowy czas pracy, by każdy miał przestrzeń na trenowanie, a deweloperów budujących osiedla tuż obok obiektów sportowych, wysyłać na wieloletnie roboty przymusowe. Każdy chętny powinien mieć jakieś dofinansowanie na zakup starego motocykla. Toż to czysta ekologia. Nie dość, że nie wymaga produkowania nowych sprzętów, to jeszcze zaszczepia ideę recyclingu.

BEZ WSPANIAŁEJ PRACY TELEWIZYJNYCH REALIZATORÓW, MOTOGP BYŁOBY SPORTEM NIEZNOŚNYM.

Zapach starej włoszczyzny

Ducati SS 750 zbudowane przez Tony’ego Prusta z Analog Motorcycles to przykład, jak wyścigi motocyklowe mogą znowu być bliskie przeciętnemu motocykliście. Tony po zrobieniu w 2018 roku licencji wyścigowej i starcie na KTM-ie EXC530 w zawodach supermoto, wciągnął się w wyścigi na dobre. W 2022 roku wywalczył w USA tytuł mistrza w klasie Battle Of the Twins 2 dla dwucylindrowych motocykli chłodzonych powietrzem o maksymalnej pojemności 904 cm³. Dokonał tego na Ducati Hypermotard 796 z 2010 roku. Po latach przeciwnicy rozwinęli swoje maszyny na tyle, że Hypermotard przestał być konkurencyjny. To przyspieszyło prace nad nową wyścigówką. Jak mówi budowniczy: „Gdy zaczynasz się ścigać i nie masz zbyt dużo pieniędzy, bardzo szybko uczysz się odzyskiwać części ze starych motocykli”.

Tony znowu postawił na włoszczyznę, tym razem wybierając Ducati SuperSport 750. Motocykl miał już torową historię, siedział w nim silnik z Monstera 796, lekkie koła i zawieszenie Öhlinsa. Usprawnienie motocykla rozpoczął od wyciągnięcia silnika i wysłania go do Moto Corse Performance na gruntowny remont, rozwiercenie do 840 cm³ pojemności, porting głowicy, montaż sprzęgła antyhoppingowego Yoyodyne, wałków rozrządu Evo, powiększenie przepustnic, montaż dolotu Moto Corse Performance z filtrami K&N, chłodnicy H2O i sterownika ECU Microtec. Kolejnym krokiem było usunięcie stalowej ramy pomocniczej i zbudowania nowej z aluminium. Z przodu Tony zainstalował widelec z Ducati 1098 z wkładami Race Tech, regulowane półki z oferty IMA, clip-ony Vortex i amortyzator skrętu Öhlins. Zbiornik paliwa to lekki egzemplarz od ETI Super Sport, sety pochodzą od Woodcraft, zestaw hamulcowy dostarczył Beringer, elektroniczne wskaźniki AIM, osłony R&G Protection, zębatki Vortex. Układ wydechowy został stworzony na zamówienie i pracuje z tłumikami Cone Engineering.

By całość nabrała odpowiedniego wyglądu, budowniczy dopasował owiewki z Ducati F1 z końca lat 80, które zespół Shinobi Paintworks pomalował w charakterystyczne dla Analog Motorcycles barwy, a ekipa Southern Powder Coating polakierowała ramę na kolor zaczerpnięty z Ducati 916 Senna.

Zatankowany do połowy sprzęt waży 154 kg, przy 89 KM mocy na kole. Z sierpniowych testów na torze Blackhawk Farms Raceway Tony przywiózł dwa puchary, a to całkiem dobry prognostyk na przyszłość.

To co, w następnych wyborach startujemy z hasłem „Analogowe wyścigi motocyklowe dla każdego”?

Zdjęcia: Craig Chawla