Elita motocyklistów polskich: Tadeusz Potajało

Stało się tak za sprawą warsztatu zajmującego się naprawą motocykli, który istniał w Warszawie do 1990 roku na ulicy Polnej. Do 1980 roku prowadził go Tadeusz Potajało, a przez ostatnie 10 lat jego syn. Była to firma z renomą, na co wpływ miały również osiągnięcia sportowe jej właściciela.

Tadeusz Potajało urodził się w 1909 roku. Karierę sportową rozpoczął w 1927 roku, kiedy to po raz pierwszy wziął udział w rajdzie Polskiego Klubu Motocyklowego. Po pierwszej imprezie przyszły kolejne. W lipcu 1934 roku, już jako znany motocyklista, wziął udział w prestiżowym, międzynarodowym rajdzie ”2000 km przez Niemcy„.

W prasie motoryzacyjnej lat 30. często wymieniano nazwisko Potajało. Był to efekt aktywności sportowej i konsekwentnego dążenia do sukcesu. W roku 1939 Tadeusz Potajało był pretendentem do tytułu Mistrza Polski w klasie 200 ccm. Miał największą liczbę punktów i gdyby nie wybuch wojny, prawdopodobnie zdobyłby ten tytuł.

Od 1927 roku do wybuchy II wojny światowej Tadeusz Potajało jeździł w barwach warszawskiego Wojskowego Klubu Sportowego Legia. Wiosną 1946 roku zgłosił się tam znowu i niebawem został wysłany, ze specjalnym pismem Ministerstwa Obrony Narodowej, do Katowic, aby w magazynach ze zdobycznymi motocyklami dokonać przeglądu motocykli i wybrać odpowiednie egzemplarze dla zawodników Legii. Po tygodniu kompletowania maszyn, zapakowano dwa wagony motocykli. Był to duży zastrzyk sprzętu, umożliwiający funkcjonowanie sekcji motorowej WKS Legia.

Po wojnie Potajało rozpoczął starty na motocyklach BMW, do których już przed wojną czuł sympatię. W sporcie zaś wybrał dyscyplinę – wyścigi motocykli z wózkami bocznymi. Pierwsze poważne, ogólnopolskie wyścigi i rajdy motocyklowe rozpoczęły się wiosną 1946 roku. Pod koniec roku Polski Związek Motocyklowy ogłosił klasyfikację najlepszych motocyklistów. Tytuł Mistrza Polski w kategorii motocykli z wózkiem przypadł Tadeuszowi Potajale. Rok 1947 to kolejne starty, kolejne sukcesy i kolejny tytuł Mistrza Polski w tej samej klasie.

W sezonie 1950 Potajało dysponował motocyklem Vincent Black Lightning, jednym z dwóch sprowadzonych do Polski. Był to niecodzienny motocykl, który w wersji z wózkiem bocznym przekraczał prędkość 200 km/h.

W połowie lat 50. wycofał się ze sportu motocyklowego. Spróbował swoich sił w wyścigach samochodowych. Na pewien czas zafascynowały go również zmagania motorowodniaków. Kolejne lata zajęło mu prowadzenie warsztatu motocyklowego. Był on czymś więcej, niż tylko ”punktem usługowym„. Potajało naprawiał motocykle, dorabiał części, ale również doradzał w sprawach tuningu. Był autorytetem.

Tadeusz Potajało zmarł w 1980 roku. Warsztat nie istnieje już od 23 lat. Jednak hasło ”Warsztat u Potajały„ nadał pamiętane jest przez wielu motocyklistów.