A wystarczyło zapytać… | Okiem Lecha

Otóż firma ogłosiła, że co prawda ostatnio sprzedaje jakby więcej motocykli, ale dochody i zyski operacyjne spadają. W dodatku owszem, sprzedają więcej, ale dostawy do salonów dealerskich są coraz mniejsze. Zapowiedziano także zwolnienia grupowe w fabrykach. Rozumiecie coś z tego? Bo ja nie. Jako prosty motocyklista nie muszę się jednak znać na ekonomii, ale gołym okiem widać, że Harley popadł ostatnimi czasy w całkiem spore tarapaty, a management jakby się miotał i wykonywał dziwne ruchy. Choćby z dość radykalną zmianą gamy modelowej, jakby zapomniał, że Amerykanie, to jeden z najbardziej konserwatywnych narodów na świecie.

A przecież wystarczyło, aby zarząd Harleya zapytał Lecha „wujka dobra rada”, co sądzi na przykład o wycofaniu z produkcji modelu 883. Albo nawet nie pytać, tylko po prostu sięgnąć do jego tekstów, w których wyrażał swoje obawy, gdy tylko pojawiły się pierwsze plotki o tym niezbyt mądrym ruchu. Jak się w miarę szybko okazało – miałem rację. Żeby paść firmowe konto na zasobnych portfelach starzejących się harleyowcach, dosiadających najdroższych i najbardziej wypasionych touringów, to trzeba sobie ich najpierw wyhodować. Tę prostą zasadę od dawna rozumieli np. chłopcy z KTM-a, którzy od dawna kładą ogromny nacisk na najmłodszy narybek motocyklistów i, mimo że maszyny dla dzieci zapewne nie przynoszą kolosalnych zysków finansowych, to w miarę trwale przywiązują klienta do marki już od najmłodszych lat. To się nazywa dalekosiężnym spoglądaniem w przyszłość. Niby proste, a jak widać w Milwaukee chyba kolejna zarządzająca ekipa tego nie rozumiała, czego skutki dosyć szybko dały o sobie znać. Przepiłowywanie gałęzi, na której się siedzi przeważnie tak się kończy, co w zasadzie nie jest żadnym epokowym odkryciem.

Od lat było wiadomo, że Sporciak 883 to wstęp do prawdziwego harleizmu. Z prostych powodów – mały i lekki nie budził lęków wśród ludzi, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z motocyklami. Nie było obaw, że cię zbytnio przygniecie podczas paciaka, że nie dasz rady utrzymać go podczas manewrów parkingowych i spod tyłka nie wyjedzie podczas niekontrolowanego ruchu manetka gazu. W dodatku był względnie tani i miał jeszcze jedną fantastyczną zaletę – mimo że w klubach HOG patrzyli na niego z wyższością, to jednak pełnoprawnie nosił na zbiorniku paliwa logotyp legendarnej amerykańskiej marki.

Zapewne większość harleyowców właśnie od najmniejszego Sporciaka zaczynała swoją przygodę z motocyklami. Oczywiście w zamian za „malucha” Harley natychmiast zaoferował Sportstera na silniku Revolution Max, ale to już nie to samo – nawet w najsłabszej wersji 975 generuje niemal 2 razy więcej mocy od poprzednika, co motocyklowy narybek może nieco onieśmielać.

Opowieści o tym, że Sportster 883 wypada z oferty w roku 2022, bo nie jest w stanie spełnić kolejnych norm ekologicznych uważam po prostu za dorabianie teorii do brudnych gaci. To by przecież znaczyło, że Indian, Ducati, czy kilka chińskich firm potrafią w średniej pojemności V2, a Harley nie? Trudno mi w to uwierzyć. No zgoda – te konkurencyjne są chłodzone cieczą, co zapewne ułatwia zadanie, ale jest jeden szkopuł – Moto Guzzi V7 nie jest chłodzone cieczą, a wiem z dobrze poinformowanych źródeł, że ciągle jest w ofercie i ma się całkiem nieźle.

Wydaje się, że po kilku latach „błędów i wypaczeń” ktoś w zarządzie Harleya poszedł wreszcie po rozum do głowy i powrócił do starych, dobrze sprawdzonych metod. Sporciak znowu ma być przedsionkiem do dorosłego świata Harleyów. W dodatku, jak ćwierkają wróbelki, na chłodzonym powietrzem silniku Evo. Czyli jednak, jak się bardzo chce – to można.

Żeby nie było, że tylko się wyzłośliwiam, to na koniec chciałem dodać, że zupełnie szczerze trzymam kciuki za ten projekt i życzę chłopakom z Milwaukee, żeby odniósł sukces, a ich dział PR nie musiał wykonywać kolejnych zawiłych retorycznych ekwilibrystyk.

Tekst po raz pierwszy ukazał się w drukowanym wydaniu magazynu „Świat Motocykli” [03/2026]