Twoje stopy wsparte są wygodnie na umieszczonych daleko z przodu, szerokich podnóżkach. Ręce spoczywają na szerokiej kierownicy, której końcówki znajdują się mniej więcej na wysokości piersi. Strzałka szybkościomierza zatrzymała się na poziomie 80 km/h. Nie chce ci się jechać szybciej, choć rodzinne miasto zostawiłeś za sobą już dawno. Twe rozpostarte na motocyklu ciało owiewane jest przyjemnym zefirkiem znacznie łagodzącym odczucie panującego upału. Mógłbyś tak jechać w nieskończoność.
Oto przykład, jak można zrealizować filozofię Easy Rider nie posiadając Harleya
Silnik pracuje przyjemnie głośno, wibracje przenoszone przez podnóżki, kierownicę i siodło masują twoje mięśnie i sprawiają, że fizycznie czujesz maszynę, stajesz się jej częścią. Taka jazda to prawdziwy relaks, po co pędzić tak jak ci na „ścigantach”. Ty masz na wszystko czas, nie musisz się maksymalnie koncentrować jak kierowca wyścigowy, właściwie motocykl jedzie sam, a ty pozwalasz mu się wieźć, chłonąc z rozkoszą doznania, jakich dostarczają ci przyjemny przy niewielkich prędkościach pęd powietrza, dobywający się z rur wydechowych gang silnika i widok rozpościerającej się przed tobą i przyjmującej cię drogi.
Każdy, kto marzy o chopperach, śnił taki sen, każdy, kto jeździł chopperem przeżywał to na jawie. Pierwsze choppery zaczęły się pojawiać w USA już w latach 50. To całkiem naturalne, że ten typ pojazdu pojawił się właśnie tam, jest on wręcz nieodłącznym elelmentem kolorytu Ameryki. Amerykanie zmotoryzowali się masowo znacznie wcześniej niż Europejczycy. Posiadanie samochodu czy motocykla jest tam konieczne do życia jak oddychanie.
Ta powszechność motoryzacji sprawiła, że dla przeciętnego Amerykanina samochód lub motocykl jest nie tylko przedmiotem codziennego użytku, ale też staje się jego towarzyszem, częścią jego życia. Stąd też, wielu Amerykanów traktując swe pojazdy bardziej emocjonalnie zaczęła je przerabiać, aby wybić się ponad przeciętność otoczenia. Z chęci bycia innym zrodził się w Ameryce ruch samochodowych hot-rodów oraz custom cars.
Przykład nurtu Custom. Harley-Davidson jest tylko bazą do licznych modyfikacji. Uwagę zwraca jakość wykonania motocykla
Jednym z nurtów szerokiej fali custom są właśnie motocykle określane mianem chopper. Typowy chopper zbudowany jest na bazie Harleya lub też, stanowi całkowicie nową konstrukcję, napędzaną najchętniej silnikiem Harleya. „Prawidziwe” choppery budowane są samodzielnie przez swych właścicieli, nieraz przez kilka lat, kosztem wielu wyrzeczeń. Najbardziej charakterystyczną cechą choppera jest daleko do przodu wysunięte przednie koło, zawieszone na przedłużonym widelcu teleskopowym lub zawieszeniu trapezowym z krótkimi wahaczami pchanymi znanym pod nazwą springer.
Przednie koła chopperów posiadają najczęściej ogumienie o wąskim przekroju. Rama motocykla skonstruowana jest w ten sposob, aby umożliwić jak najniższe umieszczenie siedzenia. Siedzenie to przeważnie schodkowa kanapa z miejscem pasażera umieszczonym wyżej, na tylnym błotniku, lub oddzielne sprężynowe siodło dla kierowcy i „poduszka” dla pasażera. Kanapa pasażera zakończona jest przeważnie oparciem, które bywa jeszcze przedłużone wysokim metalowym pałąkiem (sissybar), do którego mocuje się bagaż.
Tylne koło o bardzo grubym przekroju opony zamocowane jest najczęściej na sztywno w ramie. Daleko do przodu wysunięte podnóżki oraz szeroka, wysoka kierownica umożliwiają motocykliście przyjęcie charakterystycznej dla choppera, wyprostowanej, rozpostartej, swobodnej pozycji. Charakterystyczna dla chopperów jest również wielka dbałość o jakość wykończenia pojazdu. Liczne części maszyny pokryte są chromem. Jakości powłok lakierniczych w najlepiej wykonanych chopperach nie powstydziłby się nawet Rolls-Royce, a kroplowy zbiornik paliwa ozdobiony bywa malowidłami (przeważnie w stylu fantasy).
Typowy soft chopper z przełomu lat 70. i 80.: Honda CB 900 Custom
Dzięki przedłużeniu przedniego zawieszenia i zmianie kąta główki ramy, choppery są stabilne w jeździe po prostej i w łagodnych łukach. Natomiast pokonywanie ciasnych zakrętów jest utrudnione, również typowa pozycja za kierownicą choppera czyni jazdę z większymi prędkościami raczej niemiłą. Charakterystyka dużego i niewysilonego silnika umożliwia dużą elastyczność, a więc jazdę bez konieczności częstej zmiany biegów i całkiem przyzwoite przyspieszenia. Najlepsza prędkość podróżna dla choppera to 80 do 130 km/h. Jazda takim jednośladem jest raczej relaksującym przemieszczaniem niż możliwością sportowego wyżycia się. Ze sportem choppery nie mają absolutnie nic wspólnego, tu chodzi o zupełnie inną filozofię życia i żaden szanujący się biker nawet nie postawi swego choppera obok motocykla sportowego.
Ruch chopperowy rozwijał się silnie początkowo w USA, lecz głośny film Dennisa Hoppera „Easy Rider” z 1969 roku spopularyzował ten typ motocykla również w Europie. Drugą ważną datą w historii rozwoju chopperów jest rok 1971, kiedy to Willie G. Davidson – wnuk założyciela sławnej amerykańskiej firmy, obejmuje w niej rolę stylisty. Willie G. Davidson, sam do dziś będąc aktywnym motocyklistą, dokładnie zna potrzeby i gusty amerykańskich jeźdźców.
Yamaha Virago – przykład japońskiego motocykla turystycznego w stylu custom
W 1971 roku tworzy nową serię motocykli, która powstaje przez połączenie przedniego zawieszenia pochodzącego od lżejszego Sportstera z dużym turystycznym modelem FHL. Tak powstaje bardzo dobrze sprzedająca się seria FX, w której kolejnymi modelami są: w 1971 r. Super Glide (FX 1200), w 1977 r. Low Rider (FXS), a w 1980 r. Wide Glide, Sturgis i Fat Bob. Wszystkie te modele są seryjnymi chopperami, choć przy ich tworzeniu kierowano się zdrowym rozsądkiem, dzięki czemu przednie koła nie są aż tak daleko wysunięte do przodu jak w motocyklach budowanych indywidualnie, tylne koła zawieszone są elastycznie, a pozycja jeźdźca nie przypomina ukrzyżowanego.
W pogoni za klientelą japońscy wytwórcy zaczęli w 1979 roku zalewać świat motocyklami nowego typu. Nazywano je wtedy soft chopper, później przylgnęła do nich nazwa custom. Pojazdy te powstały poprzez inne wykończenie normalnego motocykla turystycznego czy sportowo-turystycznego lat 70. Cechy charakterystyczne typowego soft choppera to kroplowy zbiornik paliwa, wysoka kierownica typu „bawole rogi”, amfiteatralna kanapa, tylne koło o mniejszej, w stosunku do modelu wyjściowego średnicy oraz szerszym przekroju opony, Reszty obrazu motocykla typu custom dopełniają krótkie tłumiki wydechu zapewniające odpowiedni gang oraz krótkie chromowane błotniki. Japońscy wytwórcy budowali motocykle custom we wszystkich klasach – od jedno- lub dwucylindrowych 250 poczynając, na czterocylindrowych tysiączkach skończywszy.
Najpopularniejszymi i najbardziej urokliwymi motocyklami custom z pierwszej połowy lat 80. były Yamaha XS 650 Special oraz Honda CX 500C, dzięki miłym dla oka sylwetkom i elastycznym dwucylindrowym silnikom. Motocykle typu custom urozmaiciły i ożywiły rynek motocyklowy, łącząc w sobie zwinność motocykla sportowego z filozofią choppera, znajdowały też wielu nabywców i są chętnie kupowane do dziś.
Kawasaki Eliminator to udane połączenie maszyny sportowej ze stylem Custom
Kolejnym ważnym momentem w historii chopperów był rok 1985, kiedy to bramy fabryki w Milwaukee opuściły motocykle z nowymi, o wiele lepszymi od poprzednich silnikami o nazwie Evolution. Oprócz nowego silnika pojawił się również nowy typ ramy o nazwie Softail. W modelu softail tylna część ramy kształtem przypomina ramy sztywne z lat 50. Amortyzatory zawieszenia tylnego koła ukryte są pod skrzynią biegów. Motocykle softail, dzięki nowej ramie, jeszcze bardziej pasują do wizerunku typowego choppera niż modele z serii FX.
Z produkowanych obecnie (w 1995 roku, przyp. red.) motocykli H-D najbardziej „chopperowe” są właśnie modele Softail, Softail Custom oraz Softail Springer, którego przednie zawieszenie jest konstrukcją z lat 30., tyle że dzięki zastosowaniu nowoczesnej technologii i wysokiej jakości materiałów jego trwałość i funkcjonalność nie odstępuje od widelca teleskopowego. Ukoronowaniem fabrycznych chopperów amerykańskiego producenta jest nowość z 1993 roku – model FXDWG Dyna Wide Glide z zupełnie nowym rodzajem ramy.
W połowie lat 80. również japońscy wytwórcy rozpoczynali produkcję motocykli, których cechy konstrukcyjne są analogiczne do cech typowego, pierwotnego choppera. Są to modele Intruder 1400 firmy Suzuki, a także modele Vulcan 750 i Vulcan 1500 firmy Kawasaki. Motocykle te napędzane są dwucylindrowymi, widlastymi silnikami, które posiadają charakterystykę bardzo zbliżoną do chopperowego ideału, czyli do Harleya-Davidsona. Kształt ramy oraz geometria układu kierowniczego przypomina pierwowzór, czyli motocykle rodem zza oceanu. Pojazdy te są niższe i dłuższe od normalnych motocykli, a pozycja kierowcy podobna do tej, jaką przyjmował Peter Fonda w filmie ,,Easy Rider”. Szczególnie Suzuki lntruder bliski jest ideału fabrycznego choppera. W motocyklu tym położono duży nacisk na płynność linii oraz jakość wykończenia.
Harley-Davidson Softail Custom – idealny factory (fabryczny) custom
Oprócz tych sztandarowych i niemalże idealnych fabrycznych chopperów, Japończycy produkują całą gamę innych, mniejszych modeli z chopperowym zacięciem. Obok czystych rasowo, dwucylindrowych, widlastych, niskoobrotowych maszyn produkuje się także jednoślady będące kombinacją motocykla sportowego i choppera. Aby taki efekt osiągnąć, łączy się „customowe” klasyczne podwozie z bardzo ostrym czterocylindrowym silnikiem.
Przykłady tej linii tó: Honda VF 750C, Yamaha V-max, Kawasaki ZL 1000, żeby wymienić tylko te bardziej znane. Pojazdy te bywają określane mianem Muscle Bike, Cruiser lub Custom, odznaczają się bardzo dobrymi osiągami, nie pozostając daleko w tyle za maszynami sportowo-turystycznymi. Jednak wyprostowana sylwetka kierowcy i brak osłon uniemożliwiają długą jazdę z dużymi prędkościami. Duży zapas mocy silnika wykorzystywany jest do sprinterskich startów i szybkich odskoków na trasie.
Jak więc widać typowy, indywidualnie budowany chopper doczekał się swych naśladowców w postaci motocykli produkowanych fabrycznie, które w katalogach określane są właśnie mianem chopperów lub customów. Motocykle te dzięki atrakcyjnym sylwetkom są obecnie bardzo popularne. I jadąc takim motocyklem mamy pewność, że nie pozostaniemy na drodze niezauważeni.