fbpx
A password will be e-mailed to you.

M-72 M-72 przyjechał do Polski ze wschodu wraz z armią radziecką. Po wojnie trafił też do cywila. Produkowano go od 1941 r. do lat 60. XX wieku w kilku zakładach: w Irbicie, Moskwie, Charkowie, Leningradzie i Kijowie. Według źródeł rosyjskich był kopią BMW R-71, ale dziś wiadomo, że Niemcy po zawarciu paktu Ribbentrop-Mołotow dostarczyli Rosjanom […]

M-72

M-72 przyjechał do Polski ze wschodu wraz z armią radziecką. Po wojnie trafił też do cywila. Produkowano go od 1941 r. do lat 60. XX wieku w kilku zakładach: w Irbicie, Moskwie, Charkowie, Leningradzie i Kijowie. Według źródeł rosyjskich był kopią BMW R-71, ale dziś wiadomo, że Niemcy po zawarciu paktu Ribbentrop-Mołotow dostarczyli Rosjanom dokumentację motocykla i rozwiązania technologiczne.

Fot. archiwum

Fot. archiwum

M-72 to ciężki motocykl przystosowany do ciągnięcia bocznego wózka. Napędzał go dwucylindrowy bokser (wynalazek BMW) o pojemności 746 ccm, który generował 22 KM przy 4600 obr/min. Motocykl ważył 225 kg (350 z bocznym wózkiem). Rozwijał prędkość 110 km/h (z wózkiem 95 km/h). Napęd na tylne koło przenoszony był wałem Kardana.

W motocyklach wojskowych na bocznym wózku montowano karabin maszynowy. Taki właśnie trafił na rosyjski znaczek pocztowy.

IFA BK 350

Motocykl produkowany w byłej NRD, w latach 1952-1959. Gdy prezentowano go na targach w Lipsku w 1951 r. nosił jeszcze nazwę DKW, ale wkrótce zmieniono nazwę fabryki w Zschopau, by zerwać z kapitalistyczną przeszłością. Pod koniec produkcji sprzedawano go już pod nazwą MZ (Motorradwerke Zschopau). Litery BK wzięły się od silnika i przeniesienia napędu (boxer i wał Kardana). BK 350 był pierwszym nowym, własnym projektem zakładów DKW po wojnie.

Fot. archiwum

Fot. archiwum

Wyposażono go w dwusuwowy silnik typu boxer o pojemności 343,4 ccm, który rozwijał moc 15 KM (po ulepszeniach 17 KM). Maksymalna prędkość to 115 km/h.

AWO Simson 425S

W NRD zakładom braci Simson w Suhl przypadła w udziale produkcja lekkich motocykli czterosuwowych. Niegdyś prywatne zakłady braci Simson przejęła w 1947 roku sowiecka SAG Awtowelo Moskau. Rosyjskie zamówienie na motocykle zostało urzeczywistnione w 1950, kiedy to na lipskich targach motoryzacyjnych zaprezentowano model AWO 425 Touren.

Fot. Deutsche Fotothek

Fot. Deutsche Fotothek

Model ten produkowano do 1960 r. W 1956 roku do produkcji wszedł AWO Sport. Chociaż ogólne założenia pozostały bez zmian, obydwa modele wiele różniło. Podążająca za modą i rozwojem techniki konstrukcja ramy otrzymała wahacz wleczony z dwoma elementami resorująco-tłumiącymi. Potężne schowki boczne kryły pod sobą akumulator, filtr powietrza oraz schowek narzędziowy. Ze zbiornika paliwa usunięto ręczną zmianę biegów. Liczba w nazwie modelu oznacza czterosuwowy silnik o pojemności 250 ccm (dokładnie 248 ccm). W wersji sport rozwijał maksymalną moc 14 (po modyfikacjach 15,5) KM. Osiągał prędkość do 110 km/h.

EMW R35

Pozostałe we wschodnich Niemczech zakłady BMW w Eisenach, przemianowane później na EMW (Eisenacher Motoren Werke), kontynuowały montaż, a następnie produkcję modelu R35. Do 1951 r. używano nazwy BMW i produkowano motocykle przede wszystkim dla ZSRR w ramach reparacji wojennych. Jeszcze przedwojenny model R35 doczekał się pierwszych modyfikacji zawieszenia dopiero w 1952 r. Rok później wprowadzono kolejne modyfikacje ramy i zespołu napędowego. EMW R35 napędzany był jednocylindrowym, czterosuwowym silnikiem o pojemności 350 ccm, który z mocą 14 KM rozpędzał motocykl do 100 km/h.

CZ 175

Ceska Zbrojovka była i nadal jest przede wszystkim producentem broni strzeleckiej. Jednak już przed II wojną światową wytwarzała też motocykle. Po wojnie osiągała spore sukcesy w produkcji maszyn do motocrossu i enduro – niemal wszyscy zawodnicy z demoludów, ale nie tylko, używali motocykli tej marki. Wytwarzano również motocykle szosowe. CZ 175 produkowany był w latach 1972- 1977. Nawiązywał do przedwojennych motocykli tej marki. Wyposażony był w jednocylindrowy dwusuwowy silnik o pojemności 173 ccm, który rozwijał moc 15 KM przy 5750 obr/min. Rozpędzał się do 110 km/h. W latach 70. XX w. był w Polsce bardzo popularny.

Pannonia 250

Węgierski motocykl produkowany w zakładach Csepel w Budapeszcie. Pierwszy model pod nazwą Pannonia TL 250 zaczęto wytwarzać w 1954 r. Z biegiem lat pojawiały się ulepszenia i w latach 60. Pannonie stały się popularne nie tylko w krajach socjalistycznych. W Polsce największą popularnością cieszyła się wersja De Luxe. Pannonia miała jednocylindrowy dwusuwowy silnik o pojemności 247 ccm i mocy 16,5 KM. Pannonia wyróżniała się spośród innych motocykli charakterystyczną kanapą w kolorze czerwonego wina.

Zobacz także:

10 kultowych motocykli PRL

Fot. Pibwl (lic. CC)

Fot. Pibwl (lic. CC)

KOMENTARZE